Kvalitetstid - Ikkje for politikarar?

Den danske utanriksministeren får no knallhard kritikk frå fleire hald, av di ho reiste på ferie med familien i staden for å ta del på eit viktig møte med mellom anna USA-utanriksminister Hillary Clinton. Vår eigen utanriksminister har – indirekte, rett nok – slutta seg til kritikken, ved å seie noko liknande ikkje ville vore aktuelt for han.

Eg synes eigentleg det er litt trist. Dei aller, aller fleste av oss ville forhåpentlegvis prioritert ein god påskeferie saman med familie og vener i staden for å møte eit koppel utanriksministarar. Det er sjølvsagt ei viktig oppgåve for ein kvar statsråd å fremje regjeringa sin politikk andsynes andre samfunnsaktørar, nasjonalt så vel som internasjonalt. Men å krevje at ein på eit kvart tidspunkt skal prioritere vekk familie og venar for å gjere jobben sin, svekkjar i mine auge den menneskelege dimensjonen ved politikken.

Eg har mange, mange hundre timar bak meg som deltakar på ulike politiske møte. Og eg skal villig vedgå: Mange gongar har eg hatt mykje meir lyst til å i staden sjå ein film, grille i parken, gå på date, ta ei øl med gode venar, eller rett og slett sløve i sofaen. Er eg dermed ein dårlegare tillits- og folkevald enn dei som elskar kvart sekund dei får lov til å diskutere saks- og møtepapir? Eg håpar verkeleg ikkje det.